wylosuj kolejny
Newsletter
podaj email:

 
buttonarium.eu - Strona Polskich Kolekcjonerów Guzików
8230 guzików 1552 właścicieli 766 sygnatur 684 wytwórców 181 komentarzy
pl

Guzik btrm006525

btrm006525
Dane szczegółowe
Właściciel:Leśny_Szlak
Kraj:Cesarstwo Niemieckie
Okres historyczny:brak danych
Znaleziono:b.d.
Materiał awersu:mosiądz
Materiał rewersu:b.d.
Wykończenie:brak
Sygnowanie:TW
Wytwórca:TW (Wien)
Średnica:26.0 mm
Typ uszka:drut
Rant:●---
Profil:|| - dwuwarstwowy, płasko-płaski

Występujące elementy

  • korona [zamknięta; otwarta; 3-pałki]
  • orzeł
  • tarcza

Przeznaczenie

  • szlachecki
Ostatnia aktualizacja: 2017-11-01 17:01
Licznik wyświetleń: 2576
Opis guzika

Niemiecki (śląski) guzik liberyjny

guzik produkcji austriackiej

© buttonarium.eu

Awers

Awers przedstawia herb książąt Hatzfeld ze Żmigrodu (Trachenberg)

Ciekawostka

Opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki nazywany jest blazonowaniem.

Rewers

Rewers sygnowany: K. K. HOF ● UNIFORM ● * M * T.

Przeznaczenie i datowanie

Tego typu guziki były zamawiane przez przedstawicieli możnych rodów dla reprezentacyjnej służby. Rodzaj służby, który był wyposażony w liberie z tego typu guzikami zależał od decyzji głowy rodu. Stąd guziki takie mogły być niekiedy noszone przez: odźwiernego, lokaja, stangreta, zarządcę dóbr, itp.

Mniej zamożne rodziny kupowały guziki z herbem podstawowym, czyli bez korony rangowej i bez klejnotu rodowego, a jeszcze mniej zamożni kupowali gotowe guziki z inicjałem nazwiska, z inicjałem wraz z koroną szlachecką lub z samą koroną odpowiedniej rangi. Z ogłoszeń zamieszczanych w polskiej dziewiętnastowiecznej prasie wynika, że więksi producenci guzików mieli pewien zapas tego typu guzików (inicjał, inicjał wraz z koroną szlachecką lub tylko korona rangowa) i były one dostępne w ciągłej sprzedaży. Inicjały były najczęściej pisane tzw. Szwabachą.

Ciekawostka

Guziki liberyjne z herbem według własnego wyobrażenia (projektu) były niekiedy zamawiane aż w Paryżu, Wiedniu lub Sankt Petersburgu, chociaż były też dostępne w Warszawie.

Ciekawostka

Guziki liberyjne z herbem według własnego wyobrażenia (projektu) były niekiedy zamawiane aż w Paryżu, Wiedniu lub Sankt Petersburgu, chociaż były też dostępne w Warszawie.

Źródła

Wikipedia.de - Hatzfeld (Adelsgeschlecht)

Wikipedia.pl - Żmigród

Zajchowski Zb. - Guziki herbowe . cz.1, Elbląg 2008

- patrz strona: 96

Zajchowski Zb. - Guziki herbowe . cz.2, Elbląg 2013

- patrz strona: 154

(guzik ten występuje w Katalogu .pod numerem 541)



Wikipedia.pl - Blazonowanie

Wikipedia.pl - Heraldyka

Wikipedia.pl - Herb

Wikipedia.pl - Herb szlachecki

Wikipedia.pl - Inicjał

Wikipedia.pl - Korona rangowa

Wikipedia.pl - Liberia (ubiór)

Wikipedia.pl - Szwabacha

Wytwórca: TW (Wien)

Założyciel fabryki Martin Thalhammer urodził się ok. 1772 roku1). W Wiedniu rozpoczął swoją działalność produkcyjną w 1801 roku2) pod nazwą Martin Thalhammer3). W latach 1803-1812 fabryka mieściła się pod adresem Rennweg 4274). Tu też przyszło na świat dwoje jego dzieci pochodzących ze związku z żoną Kathariną Posch: Magdalena (1805-1806) i Martin Joseph (1807-?). Między 1807 a 1809 rokiem Thalhammerowie przenieśli się pod numer 453, a wkrótce po tym (ok. 1812 r.) przeniosła się tam także produkcja guzików. Ze wszystkich znanych dzieci Martina wiek dorosły osiągnęła jedynie Francisca Katharina (1810-?), ona też została jedyną dziedziczką fortuny.
Od około 1820 fabryka działała przy Landstrasse 498, a jej skład znajdował się przy Goldschmiedgasse 594. W 1832 roku do firmy dołączył zięć Martina Thalhammera - młody c.k. urzędnik Ferdinand Welzl (ok. 1806-1893), który 2 października 1831 poślubił jedynaczkę. Od co najmniej 1833 roku czasu pod oficjalnym przewodnictwem Ferdinanda Welzla spółka nosiła nazwę Thalhammer & Welzl5).
W latach 1833-1861 r. fabryka działała pod numerem 583 przy Landstrasse i Rennweggasse6), a następnie od co najmniej 1864 r. przy Rennweggasse 46. Od tego czasu również skład fabryczny mieścił się pod nowym adresem Goldschmiedgasse 4. Ostateczna zmiana adresu firmy nastąpiła ok. 1874 roku, od tej daty aż do końca swojej działalności fabryka mieściła się już przy Rennweggasse 607).
W 1850 roku Martin Thalhammer zrezygnował z prowadzenia fabryki i od tej pory jedynym właścicielem był Ferdinand Welzl. Założyciel manufaktury Martin Thalhammer dożył sędziwego wieku - zmarł 14 lipca 1860 roku w 88 roku życia. Mimo zmian własnościowych firma cały czas działała pod tym samym szyldem. W 1893 roku zmarł Ferdinand Welzl pozostawiając fabrykę w rękach jedynego syna - Gustava Ferdinanda.
Ostatnie informacje o istnieniu firmy pochodzą z 1902 roku.

Działalność
Fabryka zajmowała się produkcją guzików z tombaku, pozłacanych, posrebrzanych i platerowanych8), zarówno wojskowych, jak i cywilnych. Do grona klientów fabryki należeli nie tylko ludzie z wysokich kręgów, lecz także dwór cesarski. W 1832 roku Martin Thalhammer otrzymał tytuł „Cesarsko-Królewskiego Nadwornego Producenta Guzików Metalowych” (k.k. Hof-Metall-Knopffabrikant), później ten tytuł otrzymali także kolejni właściciele: Ferdinand Welzl w 1871 r. i jego syn Gustav w roku 1893. Fabryka posiadała cesarsko-królewski przywilej produkcji. Dwóch pracowników fabryki (Caspar Selig i Josef Eisele) zostało odznaczonych przez cesarza srebrnym Krzyżem Zasługi (Verdienstkreuz) za 50 lat służby. Firma brała udział w wystawach, na których zdobywała wyróżnienia, m.in. na Wystawie Powszechnej (Weltausstellung) 1873 r. w Wiedniu otrzymała Medal Zasługi (Verdienst-Medaille)9).

Przypisy
1) Na podstawie metryki zgonu.
2) Niektóre źródła podają datę 1804, chociaż firma z pewnością działała już w 1803 r.
3) V. L. Weiss, Die Gross-Industrie Oesterreichs. Festgabe zum glorreichen fünfzigjährigen Regierungs-Jubiläum Seiner Majestät des Kaisers Franz Josef I. dargebracht von den Industriellen Oesterreichs 1898, B. 2, Wien 1898, s. 388.
4) Vollständiges Auskunftsbuch, oder einzig richtiger Wegweiser in der kaiserl. königl. Haupt- und Residenzstadt Wien : für Kaufleute, Fabrikanten, Künstler, und Handwerker, vorzüglich aber für Fremde, auf das Jahr 1803, Wien 1803, s. 108.
5) J. B. Schilling, Adressen-Buch der Handlungs-Gremien und Fabriken der kaiserl. königl. Haupt- und Residenzstadt Wien dann mehrerer Provinzialstädte : für das Jahr 1833, Wien 1833, s. 209 - 210.
6) tamże.
7) Adolph Lehmann`s allgemeiner Wohnungs-Anzeiger : nebst Handels- u. Gewerbe-Adressbuch für d. k.k. Reichshaupt- u. Residenzstadt Wien u. Umgebung, Wien 1859 - 1903.
8) Beschreibung der Handlung und des Industriefleißes der k.k. Haupt- und Residenzstadt Wien : oder: merkantilischer Wegweiser durch Wien und das Erzherzogth. Oesterreich, Wien 1803, s. 68.
9) V. L. Weiss, Die Gross-Industrie Oesterreichs. Festgabe zum glorreichen fünfzigjährigen Regierungs-Jubiläum Seiner Majestät des Kaisers Franz Josef I. dargebracht von den Industriellen Oesterreichs 1898, B. 2, Wien 1898, s. 388.

Źródła
wiki Wikipedia.de - Thalhammer & Welzl
link www.poszukiwanieskarbow.com - Wiedeńskie fabryki guzików: MT i TW - prośba o pomoc

Przy opracowaniu opisu wykorzystano informacje od użytkowników oraz wnioski z analizy guzików w Buttonarium.
Jeśli chciałbyś coś dodać do tego opisu, to napisz poniżej komentarz. Nie zapomnij podać źródeł tych informacji.

Ostatnia aktualizacja: 2017-11-17 14:53
Komentarze użytkowników (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy - dodaj swój komentarz.
Dodaj swój komentarz


pozostało znaków:   napisałeś znaków: